Και για κάθε άλλη Δίρφη…

Και για κάθε άλλη Δίρφη…

Ήλιος κι αγέρας, περήφανη Δίρφη!
Χέρια ουράνια την πέτρα σμιλεύουν!
Ύψη πλασμένα από φως και γρανίτη,
κορφές-σκαλοπάτια που στ’ άστρα ανεβαίνουν…

Αντιβουίζουνε γκρέμνα το βρόντο της νύχτας,
αητοί και αέρηδες χτίζουν φωλιά…
Πυλώνες της Νιότης, κορφές της Αλήθειας,
στη γραμμή του ορίζοντα γράφουν «Ψηλά!»

«Ψηλά τις καρδιές, ψηλά και τα μάτια!
Ψηλά είν’ εκείνο, ψυχή, που σου πρέπει!
Βάστα στη νύχτα του νου τα κομμάτια,
ξεκίνα – ο δρόμος αρχίζει παρέκει…»

Ήρωες πόσους και πόσους θεούς
αγκάλιασες γή μου, πικρή αετομάνα;!
Πόσες ελπίδες, και πόσους καημούς ,
πόσους αγώνες όρκισες στ’ άγια;!

(…)

Σαλεύει της μνήμης το ξέθωρο φύλλο…
Ήχος σκληρός με και ξένος ξυπνά.
Και μέσ’ απ’ τα δάκρυα μου – στερνό αντίο –
η μορφή σας κλαμένη ξανά μου γελά…

Πέφτει ομίχλη, θολώνει το πέρας…
Σβήνουν στα σύννεφα κορφές και γραφή…
Και μες στο σκοτάδι της σκοτωμένης μέρας,
ο σιδερένιος εχθρός τα ύψη πατεί…

*Ευχαριστούμε πολύ τη φίλη Ειρήνη που έγραψε για τη Δίρφη και ας μην κατοικεί στην Εύβοια:
“Μένω στο νότιο Πήλιο. Καμαρώνω τη Δίρφη πρωί και βράδυ… Όχι, δεν θα άντεχα να τη βλέπω μαχαιρωμένη… “

Φωτογραφία του Δημήτρη Μάλλιαρη.
Advertisement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s